W Sali Marmurowej Śląskiego Urzędu Wojewódzkiego odbyły się eliminacje wojewódzkie do Ogólnopolskiego Konkursu Recytatorsko-Krasomówczego „W kręgu poezji Grażyny Chrostowskiej, lubelskiej przedstawicielki pokolenia Kolumbów”. Wydarzenie zgromadziło utalentowaną młodzież, która w swoich wystąpieniach oddała hołd poetce z czasów II wojny światowej.
Uroczystego otwarcia wydarzenia dokonał Wicewojewoda Śląski Adam Zaczkowski. Wicewojewoda wręczył również nagrody laureatom eliminacji wojewódzkich, gratulując im talentu i zaangażowania.
Konkurs skierowany był do uczniów klas VII i VIII szkół podstawowych oraz szkół ponadpodstawowych z całej Polski. Jego celem jest popularyzacja twórczości Grażyny Chrostowskiej, przypomnienie losów więźniów obozów koncentracyjnych, ukazanie związku między literaturą a historią narodu, a także kształtowanie postaw patriotycznych, wrażliwości językowej i przygotowanie młodzieży do świadomego uczestnictwa w życiu kulturalnym.
W kategorii Szkół Ponadpodstawowych zwyciężyła uczennica Liceum Ogólnokształcącego im. mjr. Henryka Sucharskiego w Myszkowie. Drugie miejsce zajęła uczennica Liceum Ogólnokształcącego w Psarach, natomiast trzecie miejsce przypadło uczniowi Technikum nr 6 im. Legionów Polskich w Sosnowcu.
W kategorii klas VII–VIII szkół podstawowych zwyciężyła uczennica Szkoły Podstawowej nr 48 im. Juliusza Ligonia w Katowicach. Drugie miejsce zajęła uczennica Szkoły Podstawowej nr 8 im. Janusza Korczaka w Jaworznie, a trzecie miejsce – uczennica Szkoły Podstawowej nr 48 im. Juliusza Ligonia w Katowicach.
Grażyna Chrostowska, urodzona 20 września 1921 roku w Lublinie, od młodości rozwijała talent literacki i angażowała się w harcerstwo. Podczas okupacji działała w konspiracji, współtworząc podziemne pismo „Polska Żyje”. Aresztowana wraz z siostrą przez Niemców, trafiła do obozu Ravensbrück, gdzie mimo trudnych warunków tworzyła poezję. Jej wiersze, zachowane dzięki współwięźniarkom, stały się poruszającym świadectwem odwagi i ducha pokolenia Kolumbów.
Grażyna i Apolonia Chrostowskie zostały rozstrzelane 18 kwietnia 1942 roku. W dniu egzekucji poetka napisała swój ostatni wiersz — „Niepokój”, którego pierwsze wersy brzmią:
„Dzień ten taki właśnie jak
‘Niepokój’ Szopena.
Ptaki nisko kołujące nad ziemią.
Niespokojne.
Spłoszone z gniazd swych.
Nadsłuchują...
W przyrodzie cisza. Ciepło, jak
przed burzą.”
Siostry Chrostowskie zostały pośmiertnie odznaczone Krzyżami Walecznych i Złotymi Krzyżami Zasługi, co potwierdza ich niezłomną postawę i bohaterstwo.