1 sierpnia 1944 r. o godz. „W” (17.00) wybuchło Powstanie Warszawskie – największa operacja militarna Armii Krajowej. W czasie walk i pacyfikacji zginęło od 16 tys. do 18 tys. powstańców oraz od 150 tys. do 180 tys. cywilów.
W szeregach powstańców znalazł się Tadeusz Niżankowski urzędnik województwa śląskiego, były wicestarosta rybnicki, bielski oraz starosta wieluński. Podczas wojny zamieszkał w Warszawie, gdzie związał się z Podziemiem (najpierw Tajną Armią Polską, a później z Armią Krajową). Podczas powstania dostał się do niewoli i jako jeniec 299383 został umieszczony w obozie Zeithain nad Elbą.
Po wojnie Niżankowski wrócił na Śląsk i zamieszkał w Gliwicach. Zmarł 8 listopada 1979 r. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym w Gliwicach.
_
Powstanie Warszawskie (1 sierpnia – 3 października 1944) – zbrojne wystąpienie przeciwko niemieckim wojskom okupacyjnym w Warszawie, zorganizowane przez Armię Krajową w ramach akcji „Burza”. Było ono połączone z ujawnieniem się oraz oficjalną działalnością najwyższych struktur Polskiego Państwa Podziemnego. Była to największa operacja militarna przeprowadzona przez Armię Krajową.
W swoim maksymalnym zasięgu objęło część dzielnic lewobrzeżnej Warszawy, niewielki obszar prawobrzeżnej części miasta, a także Puszczę Kampinoską, Legionowo i okolice Marek. Powstanie warszawskie stanowiło największą bitwę stoczoną podczas II wojny światowej przez organizację podziemną przeciwko siłom okupacyjnym.